تبلیغات
دفاع مقدس

ازدفتر سیاسی حزب دمکرات کردستان ایران به برادر مجاهد مسعود رجوی مسئول شورای ملی مقاومت

دفتر سیاسی حزب دمکرات کردستان ایران

         برادر مجاهد مسعود رجوی مسئول شورای ملی مقاومت 

          برای استقلال و آزادی جمهوری دمکراتیک اسلامی ایران

با سلام و درودهای انقلابی و در تعقیب مذاکراتی که در باره شورا و هدفها و سازمان آن صورت گرفته است با در نظر گرفتن برنامه شورای ملی مقاومت و دولت موقت جمهوری دمکراتیک اسلامی ایران که به امضای مشترک شما و آقای بنی صدر منتشر گردیده است ضمن اعلام موافقت حزب دمکرات کردستان ایران با اصول کلی اعلام شده برنامه ی مذکور بویژه با تأکید بر اصل مقدس خودمختاری کردستان،رسما پیوستگی حزب دمکرات کردستان ایران را به شورای ملی مقاومت برای استقلال و آزادی جمهوری دمکراتیک اسلامی ایران اعلام میدارد.

نماینده ی حزب برای حضور در شورا جداگانه معرفی میگردد.

بی مناسبت نمیداند درودهای گرم و انقلابی برادران پیشمرگه و اعضای حزب دمکرات کردستان ایران را نثار قهرمانان مبارز و مجاهد که با خون خود هر روز و هر ساعت حماسه می آفرینند و تاریخ مبارزات انقلابی میهن عزیزمان ایران را بیش از پیش غنی می سازند بنمایم.

با اطمینان به پیروزی

دبیرکل حزب دمکرات کردستان ایران ـ عبدالرحمن قاسملو

پنجم آبانماه ١٣٦٠

      مدام از نشریه ها و سایت های حزب دمکرات  می بینیم و می شنویم که عوامل این حزب شخص قاسملو را انسانی آزادیخواه و صلح طلب و رهبر مردم کرد و پیغمبر آشتی اعلام میکنند.

اعضای کنونی حزب دمکرات مانند کبک سرشان را در برف کرده اند غافل از اینکه خیانت ها و کرد فروشی آنها و رهبرانشان همیشه و در طول تاریخ برای ملت ایران بویژه مردم قهرمان و غیور کرد پنهان نبوده و با وجود سند و مدرک فراوان برای عموم مردم آشکار میباشد


 

یکی دیگر از خیانت های این حزب  دمکرات دست به یکی شدن رهبران آن با سازمان تروریستی و ضد بشری منافقین (مجاهدین خلق) میباشد.

منافقینی که با پشتیبانی رژیم بعث و شخص صدام،جنبش مردم کرد در کردستان عراق را که سالیان زیادی زیر ظلم ستم رژیم بعث آواره و از بین رفته بودند به وحشیانه ترین شکل ممکن سرکوب کردند و با اعلام خشونت های غیر انسانی مردم و کودکان کرد را دسته جمعی زنده به گور میکردند

 

در ژینوساید انفال کە طی سالهای ١٩٨٩/١٩٨٨ و بە دستور مستقیم صدام حسین معدوم اجرا شد، بیش از ١٨٢ هزار زن و کودک و مرد و جوان و پیر بطور سیستماتیک از سوی ارتش و نیروهای امنیتی رژیم بعث قتل عام شدە و ٣٠٠٠ روستا نیز خالی از سکنە شد. در همین راستا منطقە بارزان و شهرهای حلبچه‌، تەویڵە، خورمال، سید صادق، پینجوین، قلعه‌ دیزه‌، سنگ سر، چوارتا، قلاچولان و ماوه‌ت به‌ تمامی ویران و از سکنه‌ خالی گردیدند.در این جنایت ضدبشری فرقه تروریستی منافقین نیز بعنوان بازوی اجرایی  علیە مردم مظلوم کورد در عراق همکار و همراه رژیم وحشی بعث شرکت داشت.

 

 

   در این میان حزب  دمکرات به رهبری قاسملو نیز بدون سهم نبوده و با دریافت کمک های مادی و تسلیحاتی پا به پای منافقین و ارتش نابود شده ی بعث بر ضد مردم عزیز کرد و ملت ایران جنگیده و متاسفانه این خائنین به ملت ایران وحشیانه هزاران تن از کودکان ، زنان و فرزندان رشید و بی گناه وطن عزیزمان را به شهادت رساندند.


منبع:  http://diarunadiar.com



برچسب ها : سند , 


پس از انقلاب

به دنبال سقوط رژیم شاه در پی انقلاب ایران، در همان بهمن ماه ۱۳۵۷، پس از سرنگونی حکومت شاه و پیش از روی کار آمدن دولت موقت، حزب دموکرات کردستان به رهبری عبدالرحمان قاسملو فعالیت آشکار خود را از سر گرفت و تقریباً تمام کردستان را در کنترل داشت. حزب دموکرات کردستان ضمن برگذاری میتینگ و رژه مسلحانه در شهر مهاباد که در آن افراد مسلح حزب و افرادی از همه مناطق کردستان شرکت داشتند فعالیت مسلحانه علنی خود را آغاز نمود. همین عمل ماه بعد در سنندج تکرار شد اما پادگان ارتش در سنندج مقاومت کرد. ولی پس از سقوط پادگان ژاندارمری اسلحه موجود در پادگان ژاندارمری کە برای سرکوب این حزب در آنجا انباشتە شدە بود بە دست نیروهای این حزب رسید.

حزب دموکرات و حزب کومه له ضمن اعلام مخالفت با جمهوری اسلامی رفراندوم جمهوری اسلامی را تحریم کردند و خود با سلاحها و نیروی خود کنترل تقریباً تمام مناطق کردنشین استان آذربایجان غربی و بخش اعظم مناطق سنی مذهب استان‌های کردستان و کرمانشاه را به دست گرفتند. و این آغاز درگیری حزب دموکرات و کومه‌له با جمهوری اسلامی بود که سال‌ها به طول انجامید.

سرانجام در ماه اوت ۱۹۷۹ و در ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ به فرمان آیت الله خمینی تهاجم وسیعی توسط نیروهای مسلح جمهوری اسلامی با کمک پیروان کرد انقلاب اسلامی به نیروهای حزب دموکرات کردستان و حزب کومه له صورت گرفت که باعث شد تا حزب دموکرات کردستان به خاک کشور عراق عقب نشینی کند و به فعالیت مسلحانه ادامه داد. این حزب به همراه کومله در جریان جنگ ایران و عراق، از داخل با ارتش و نیروهای دفاعی ایران وارد مبارزه مسلحانه شدند. همچنین بعدها رهبری این حزب نیز مانند بقیه اپوزیسیون به خارج کشور رفت و تا امروز نیز مرکزیت این حزب در خارج از ایران است. حزب دموکرات همواره در خارج از ایران فعالیت‌هایی داشته و در تظاهرات‌های مختلف علیه جمهوری اسلامی شرکت داشته‌است.

تا بحال دو بار دبیر کل‌های این حزب در خارج کشور ترور شده‌اند. اولین بار در سیزدهم ژوئیه ۱۹۸۹ بود که عبدالرحمان قاسلمو به همراه تنی چند از سران حزب در وین ترور شد. بار دوم در هفدهم سپتامبر ۱۹۹۲ بود که صادق شرفکندی به شیوهٔ مشابهی در رستوران میکونوس در برلین به همراه تنی دیگر از سران حزب به قتل رسید.  هرچند جمهوری اسلامی ایران هیچگاه مسئولیت این ترورها را نپذیرفته اما تنی چند از عالی رتبه‌ترین مقامهای ایران شامل رفسنجانی و فلاحیان به دادگاه فراخواندە شدند ولی بە دلیل عدم حضور در حال حاضر مورد تعقیب پلیس بین‌المللهستند.

رهبری تشکیلات

رهبری حزب دموکرت کردستان را کمیته مرکزی تشکیل می‌دهد که در حال حاضر ۲۳ عضو اصلی و ۱۲ عضو علی‌البدل دارد. کمیته مرکزی در بین اعضا خویش ۷ نفر را به عنوان دفتر سیاسی بر می‌گزیندکه دبیر کل حزب یکی از آنان خواهد بود.

پس از روی کار امدن مصطفی هجری در کنگرهٔ سیزدهم، این حزب در سال ۲۰۰۴ شعار خود را از «دموکراسی برای ایران، خودمختاری برای کردستان» به «ایران فدرال و دموکرات» تغییر داد.. مصطفی هجری دبیر کل حزب دمکرات کردستان ایران، دومین دورهٔ انتخاب شدن بوش به ریاست جمهوری آمریکا را تبریک گفت که این امر انتقادهایی را برگزید.

اظهارات پی در پی مسئولان حزب دموکرات کردستان ایران مبنی بر اینکه ارومیه و ماکو ونقده وخوی... جزو سرزمین کردستان محسوب می‌شوند، و از جمله مصاحبه آقای رامبد لطفی پوری از مسئولان حزب با نشریه کردستان، که شهرهای نقده، سلماس و میاندوآب و ارومیه را ضمیمه کردستان کرده‌اند و باکرکوک مقایسه کرده و ترک‌ها را نیز مهمانان آن شهرها خوانده‌اند موجب بروز انتقادات شدیدی از این حزب شده‌است.

هجری در سخنرانی خود در کنفرانس استقلال کرد، رسماً اعلام کرد که:

«حزب دموکرات کردستان ایران هیچگاه استقلال کردستان را به عنوان یکی از اشکال حق تعیین سرنوشت نه تنها رد نکرده بلکه از آن به عنوان حق مسلم و مشروع ملت کرد در همه بخشهای کردستان یاد کرده‌است». دو ماه پس از سخنرانی دبیرکل، رامبد لطفی پور یکی از کادرهای بلندپایه آن حزب در کردستان و نیز وب‌گاه آن حزب از پاکسازی آذربایجان غربی و ترک بودن آن دیار سخن گفت: «چنانکه میدانیم شهر ماکو همچون برخی از دیگر شهرهای آذربایجان مانند ارومیه - نقده - میاندوآب - سلماس و.... بافت جمعیتی آن از ترکیب دو ملت کرد وترک به وجود آمده‌است. همچنانکه جمعیت کرکوک در کردستان را کرد وترک وعرب تشکیل می‌دهند. اما واقعیت این است که کرکوک شهری کردی است به همین صورت ماکو - ارومیه - نقده - میاندوآب - سلماس هم شهرهای کردستان بزرگ هستند این واقعیت مناقشه بردار نیست. این شهرها ساکنان کرد زبان هستند و ترکها در آنجا مهمانند وقابل احترام وباید با انها محترمانه رفتار نمود. همچون اقلیتی ساکن این سرزمین اند. در سرزمین کردها به سر می‌برند. براین مسأله هیچ ایرادی نیست»[۲].

انشعاب در حزب دمکرات کردستان ایران

عبدالله حسن‌زاده[۳] دبیرکل قبلی حزب دمکرات کردستان ایران همراه با چندین تن از اعضای با سابقه و رهبری حزب در تاریخ ۱۶٫۱۲٫۲۰۰۶اعلام کردند که به اعتراض از عملکردهای جناح تمامیت خواه به رهبری مصطفی هجری، راه خود را از راه اکثریت کومیته مرکزی منتخب کونگره سیزدهم حزب جدا و از این تاریخ به بعد با نام حزب دموکرات کردستان که نام سابق حزب نیز هست فعالیت خواهند کرد عبدالله حسن زاده[۴]، روز پنج شنبه هفتم دسامبر ۲۰۰۶ به خبرگزاری فرانسه گفته‌است که انشعاب او وهم حزبی‌هایش صلح آمیز و بدون هرگونه درگیری انجام شده‌است. آقای حسن زاده که در کوی کردستان به سر می‌برد می‌گوید در دو سال گذشته بحث اصلی در درون حزب، پیرامون اصلاح ساختار رهبری جمعی حزب بود و به دلیل عدم رسیدگی به خواست هایمان، به این نتیجه رسیدیم که این تصمیم را بگیریم. حزب دمکرات کردستان می‌گوید علت انشعاب، اختلاف بر سر مساله رهبری حزب بود. در همین زمینه، کمیته مرکزی حزب دمکرات کردستان در اطلاعیه‌ای گفته‌است میانجی گری‌های حزب دمکرات کردستان عراق و اتحادیه میهنی کردستان عراق در ترغیب اکثریت کومیته مرکزی به اجرای قوانین حزب بی نتیجه بوده‌است.

رابطه با سایر جریان‌ها

حزب دموکرات کردستان ایران در تاریخ خود با جریانات مختلفی رابطه‌های مختلفی داشته‌است. در زمان جمهوری مهاباد این حزب رابطهٔ حسنه‌ای با فرقه دموکرات آذربایجان داشت. پس از جمهوری مهاباد میان حزب دمکرات کردستان و حزب توده ایران تا کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ وحدت تشکیلاتی وجود داشت.

بعد از شکست جمهوری مهاباد، سطح رشد و تنزل جنبش کردها، به سطح اختلاف میان روابط ایران و عراق بستگی پیدا کرد. در آن زمان مرکز حزب دمکرات کردستان ایران به عراق انتقال یافت. در زمان عبدالرحمان قاسملو روابط بین حزب دمکرات کردستان با حزب بعث عراق به سطح همکاری رسید.

در دورهٔ جنگ مشترک علیه جمهوری اسلامی این حزب گاهی با کومه‌له مشارکت‌هایی داشت اما نهایتاً به درگیری‌هایی نظامی با این سازمان کشیده شد جنگ کومله و حزب دموکرات کردستان ایران (دهه ۶۰) که اوج آن جنگ این دو نیرو با هم در اواسط دههٔ ۶۰ بود. (بعداً هر دو نیرو از ایجاد درگیری بین همدیگر «احساس تاسف» کرده‌اند).

در زمان جنگ ایران و عراق نیروهای این حزب در کردستان عراق مستقر بودند و با این دولت علیه ایران متحد شدند و با دریافت پول و اسلحه از عراق با ارتش ایران در زمان جنگ ایران و عراق جنگیدند.

کنگره‌های حزب دموکرات کردستان

حزب دموکرات کردستان ایران تاکنون پانزدە بار کنگره حزبی بر‌گزار نموده‌است:

  1. کنگره اول ۱۹۴۵
  2. کنگره دوم ۱۹۴۶
  3. کنگره سوم ۱۹۷۳
  4. کنگره چهارم ۱۹۸۰
  5. کنگره پنجم ۱۹۸۱
  6. کنگره ششم ۱۹۸۴
  7. کنگره هفتم ۱۹۸۵
  8. کنگره هشتم ۱۹۸۸
  9. کنگره نهم ۱۹۹۲
  10. کنگره دهم ۱۹۹۵
  11. کنگره یازدهم ۱۹۹۷
  12. کنگره دوازدهم ۲۰۰۰
  13. کنگره سیزدهم ۲۰۰۴
  14. کنگره چهاردهم ۲۰۰۸
  15. کنگره پانزدهم ٢٠١٢

در کنگره بیستم بین‌الملل سوسیالیست که طی روزهای ۹ تا ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۶ در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک بر‌گزار شد، حزب دموکرات کردستان ایران به عنوان عضو بین‌الملل سوسیالیست پذیرفته شد.

رهبران حزب دموکرات کردستان ایران (بە ترتیب زمانی)

  • قاضی محمد
  • غنی بلوریان
  • عزیز یوسفی
  • احمد توفیق
  • عبدالرحمان قاسملو
  • صادق شرفکندی
  • عبدالله حسن‌زاده
  • مصطفی هجری

منابع

  1. پرش به بالا   داریوش قمری، تحول ناسیونالیسم در ایران. انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۳۸۰.
  2. پرش به بالا    Iranian Futurist
  3. پرش به بالاhttp://www.giareng.com/babet2006/05/pdf/wtowej-berez-hesenzade-farsi.pdf
  4.       چهل سال مبارزه در راه آزادی. چاپ دوم. ۱۳۶۷
  5.      http://www.kurdistanmedia.com/farsi/index.php?besh=dreje&id=173




جنگ کومه له و حزب دموکرات کردستان ایران ( آن را «جنگ داخلی در کردستان» نیز خوانده اند) درگیری نظامی بود که از سال ۱۳۶۳ و با حمله حزب دمکرات به نیروهای کومه له در اورامانات شروع شد و با آتش بس یکجانبه از طرف کومه له در ۱۳۶۷ پایان یافت. در طول همین جنگ بود که حزب دموکرات کردستان ایران متحمل انشعاب شد و جریاناتی چون «کنگره هشتم» و «حزب دمکرات کردستان ایران - رهبری انقلابی» پدید آمدند.

درگیری نظامی همواره بین احزاب فعال در کردستان ایران و بخصوص کومه‌له و حزب دمکرات در جریان بود اما این عنوان معمولاً به جنگ سراسری اطلاق می‌شود که از شهریورماه ۱۳۶۳ پایه ریزی شد. در این تاریخ کمیته مرکزی حزب دمکرات کردستان ایران رسماً جنگ سراسری علیه کومه له را اعلام کرد. سه ماه بعد در ۲۵ آبان ماه ۱۳۶۳ حزب دمکرات به نیروی نظامی کومه‌له در اوراماناتحمله کرد و عده‌ای را به قتل رساند. این روز را می‌توان تاریخ رسمی آغاز جنگ دانست.

کومه‌له ابتدا تنها سعی بر مجازات عاملان مستقیم حادثهٔ اورامانات را داشت اما سرانجام و پس از مدتی درگیری کومه له در ششم بهمن ۱۳۶۳ به مقر و نیروهای حزب دمکرات، حملهٔ نظامی کرد.

این جنگ چند سالی به طول انجامید و طی آن اتفاقات مهمی افتاد. از جمله انشعاب موقت در حزب دموکرات کردستان ایران و تشکیل جریاناتی چون «حزب دموکرات کردستان ایران-رهبری انقلابی» و «کنگره هشتم». جناح «رهبری انقلابی» به سهم خود جنگ با کومه له را پایان داد.

بر سر ادامه یا عدم ادامه این جنگ بحث‌های زیادی بخصوص در بین رهبری کومه‌له وجود داشت.

کمیته مرکزی وقت کومه‌له با انتشار سندی در آن هنگام جنگ را بر سر «هژمونی در کردستان»، «هژمونی بر جنبش انقلابی خلق کرد» و «رهبری در جنبش کردستان» ارزیابی کرد. عبدالله مهتدی و جناح او از فرموله کنندگان و اصلی‌ترین مدافعان این سند بودند.

در آن روزها منصور حکمت این تببین را «ناسیونالیستی» خواند و اعلام کرد که این «راست روی سیاسی و چپ روی نظامی» است. منصور حکمت عقیده داشت که جنگ باید فرعی شود و تنها باید حزب دموکرات را کنترل کرد.

پس از انشعاب در حزب دموکرات کردستان ایران و اعلام آتش بس از طرف جریان «رهبری انقلابی» در حزب دموکرات، منصور حکمت پیشنهاد آتش بس یک طرفه از جانب کومه له را مطرح کرد. او این پیشنهاد را در جلسات کمیته مرکزی کومه له و پیش از کنگره ششم این سازمان مطرح کرد. این طرح با مخالف بعضی و از جمله عبدالله مهتدی روبرو شد. آن‌ها آتش بس را زود می‌دانستند و خواستار اعلام آتش بس تنها به جناح منشعب از حزب دموکرات یعنی جناح «رهبری انقلابی» بودند.

پس از بحث‌های بسیار، پیشنهاد منصور حکمت با رای ممتنع عبدالله مهتدی، جواد مشکی و صلاح مازوجی و استقبال از طرف ابراهیم علیزاده (از مهم‌ترین رهبران وقت و دبیر کل کنونی کومله) روبرو شد.

نهایتاً در اردیبهشت ۶۷ کومه‌له بعد از چندین سال جنگ و خونریزی با اعلام آتش بس یکجانبه به این جنگ خاتمه داد.

در این جنگ افراد زیاد نظامی و غیر نظامی کشته شده اند که آمار دقیقی در دست نیست.

در ۳ اردیبهشت ۱۳۶۷ اطلاعیه‌ای که نوشتهٔ منصور حکمت و مصوب کمیته مرکزی کومه له بود به عنوان «اطلاعیه کمیته مرکزی کومه‌له درباره موقعیت کنونی حزب دمکرات و ختم درگیری جنگ داخلیدر کردستان» خطاب به مردم و کارگران کردستان انتشار یافت. 

در این اطلاعیه آمده است:«سیاست ما مبنی بر اعلام یک جانبه آتش‌بس بر مبنای مسئولیت کومه‌له در قبال جنبش انقلابی مردم کردستان و در نظر گرفتن مصالح مبارزه سراسری علیه جمهوری اسلامی اتخاذ گردیده است.»


منابع:

  • نشریه ایسکرا، شمارهٔ ویژه* ۸ اسفند ۱۳۸۲، ۲۷ فوریه ۲۰۰۴
  • کتاب «بحران خلیج و رویدادهای کردستان عراق»
  • چاپ دوم: مجموعه یک جلدی، دسامبر ۱۹۹۳
  • نشریه «کمونیست» شماره ۴۱، تیرماه ۱۳۶۷
  • پایگاه ویکی پدیا(دانشنامهٔ آزاد)